…bazen…

Bazen delirmek istersin bilerek ve isteyerek. Hiç kimsenin umrunda olmadan sessiz çığlıklar içinde. Kendi dünyanın dışına çıkmadan ve dünyanın dönmesini umursamayarak. Hiç bir kimsenin etkisi altında kalmadan sadece dümdüz delirmek. İçindeki volkanları ancak böyle atabilirsin belki de iyileşmek için. Evet iyileşmek için bazen delirmek lazım kandi halinde kimseye zarar vermeden kimseyi dinlemeyerek. Yersiz yersiz gülmelisin mesela ya da canın istediğinde tuvalette bile olsan sigara içmelisin uykuda bile olsan. Notasız şarkılar çalıp melodisiz sözler mırıldanmalısın ağzının içinda avaz avaz. Kırlarda koşmalısın özgürce motosikletin ile. Metroda giderken radyo da sevdiğin bir şarkı çaldığında sesini sonuna kadar açıp diğer kompartmana dinletmelisin o şarkıyı.

Yoksa bu hayat nasıl çekilebilir ki özgürce deli olmadan…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir