her geçen gün aleyhime işliyor biliyorum artık. Akıl veren sözde edebiyat eserlerinden tutunda, sözde insancıl davranan insanlara kadar. Zamanla savaşmak kadar saçma bir durum olmasa gerek hele ki tek başına biri olarak. Hayata zaten bir sıfır yenik başlayan insanoğlu gücünü bu şekilde şuursuzca harcamamalı. Şu an tam otuz yaşında biri …

Hayat bu kadar…

Yedi hafta geçti o günden bu yana, bense, cenazede şiddetle duyduğum yazma isteği, intihar haberini aldığım anda olduğu gibi boğucu bir dilsizliğe dönüşmeden işe koyulmak, annem üzerine yazmak istiyorum. Evet, işe koyulmak: çünkü annem üzerine yazma gereksinimi zaman zaman kendiliğinden ortaya çıkıverse de, henüz öylesine belirsiz ki, böyle durumlarda yapacağım …